Problemi finansiranja životne sredine nastaju još tokom planiranja

Ekološki centar “Stanište” i Centar za evropske politike nastavljaju seriju tekstova o stanju finansiranja životne sredine u Srbiji na lokalnom nivou. U prvom delu pokazali smo da je jedan od glavnih problema to što opštine i gradovi, u okviru budžetskih fondova za zaštitu životne sredine, troše manje novca nego što prihoduju od ekoloških naknada, i to stanje traje godinama.

U ovom prikazu bavili smo se problemima u planiranju programa budžetskog fonda za zaštitu životne sredine u svih 145 opština sa područja centralne Srbije i AP Vojvodine. Glavni rezultat ovog dela istraživanja je da pomenuti problem nastaje još na nivou planiranja programa fondova.

U programima budžetskog fonda, lokalne samouprave planiraju manje rashode od ukupnih prihoda od naknada. U 2015. godini, ukupni prihodi za sve opštine i gradove bili su oko 10 milijardi dinara, a planirani rashodi u okviru programa fondova samo 6,4 milijarde dinara. Stanje se pogoršalo izmenama Zakona o budžetskom sistemu, kojima je ukinut namenski karakter ekološkim naknadama. U 2016. godini, programima fondova planirani su rashodi od samo 5,2 milijarde dinara.

Uočeni su i drugi problemi – smanjuje se broj lokalnih samouprava koje imaju program fonda, smanjuje se broj onih koje pribavljaju saglasnosti ministarstva na program fonda, raste broj onih koje prihode od ekoloških naknada planiraju da potroše za druge namene.

Detaljno o ovim temama pogledajte u drugom sižeu, zajedno sa prilozima i tabelama sa podacima po opštinama i gradovima.

Institucionalni grant se finansira sredstvima CSOnnect programa koji realizuje Regionalni centar za životnu sredinu (REC). Program finansira Švedska međunarodna agencija za razvoj i saradnju (SIDA).

  

(Visited 6 times, 1 visits today)